دہقاں
dehqan
معنی
A farmer, peasant, or cultivator; a person who works the land, often used in classical poetry to describe the fragility of life.
اردو معنی
کسان، کھیتی باڑی کرنے والا؛ جو زمین میں بیج بوتا اور فصل کاٹتا ہے۔
اسم · مذکر · فارسی
وہ تخم سوختہ تھے ہم کہ سر سبزی نہ کی حاصل ملایا خاک میں دانہ نمط حسرت سے دہقاں کو
Woh tukhm-e-sokhta thay hum keh sar sabzi na ki hasil Milaya khak mein dana-namat-e-hasrat se dehqan ko