کور
kor
معنی
Blind; one who lacks the sense of sight, often used metaphorically for those lacking insight, spiritual wisdom, or objective awareness.
اردو معنی
اندھا، نابینا، یا وہ شخص جسے دیکھنے کی صلاحیت حاصل نہ ہو۔
صفت · مذکر · فارسی
نہیں سوجھتا کچھ جو اس بن ہمیں بغیر اس کے رہتے ہیں ہم کور سے
Nahin sujh-ta kuch jo us bin hamein Baghair us ke rehte hain hum kor se
رہنمائی شیخ سے مت چشم رکھ وائے وہ جس کا عصا کش کور ہے
Rahnumai sheikh se mat chashm rakh Waaye woh jis ka asa-kash kor hai