خاکداں
khaakdaan
معنی
A container of dust; a poetic metaphor for the physical world or the earth, signifying mortality and human transience.
اردو معنی
مٹی کا برتن یا دنیا؛ کنایۃً یہ فانی دنیا۔
اسم · مذکر · فارسی
تھی جملہ تن لطافت عالم میں جاں کے ہم تو مٹی میں اٹ گئے ہیں اس خاکداں میں آ کر
Thi jumla tan latafat aalam mein jaa ke hum to Mitti mein at gaye hain is khaakdaan mein aa kar