فراغ
faragh
معنی
Leisure, freedom from care, relief, or ease; a state of tranquility where one is unburdened by responsibilities, worries, or constraints.
اردو معنی
فرصت، اطمینان، بے فکری یا سکون؛ وہ حالت جب انسان ذمہ داریوں، فکروں یا الجھنوں سے آزاد ہو کر سکون محسوس کرے۔
اسم · مذکر · عربی
دل مضطرب سے گزر گئی شب وصل اپنی ہی فکر میں نہ دماغ تھا نہ فراغ تھا نہ شکیب تھا نہ قرار تھا
Dil-e-muztarib se guzar gayi shab-e-wasl apni hi fikr mein Na dimagh tha na faragh tha na shakeeb tha na qaraar tha